Kerk aan de keukentafel

© Elim 2007, drs Wim Dorsman (recensie)

 

keukentafel.jpgIn het boek 'Kerk aan de keukentafel geeft Hans Groeneboer een eigen, persoonlijke visie op de kerk van deze eeuw. Een kerk die niet bestaat uit een gebouw of een systeem, maar die bestaat bij gratie van de relaties die mensen hebben met elkaar. In de visie van Hans Groeneboer is de kerk een gemeenschap van mensen die met elkaar samenleven. Dit is het wezen van de kerk: een gemeenschap scheppen
van mensen die verbonden zijn met God, met elkaar en met de wereld om hen heen.

Bij al deze relaties gaat het om wederkerigheid. Om het gesprek met God, met elkaar en met de wereld. Bij de relaties onderling gaat het om geven en ontvangen. Alleen geven of alleen ontvangen leidt tot emotionele afhankelijkheid, het is dan geen volwassen relatie. Een gezonde gemeenschap begint met gezonde mensen. Als een lid van de gemeenschap niet in balans is, is het belangrijk dit te onderkennen en hem of haar te helpen weer in balans te komen.

Het doel van gemeente zijn is om de mensen te stimuleren tot volwassenheid. Hans Groeneboer legt sterk de nadruk op de eenheid van alle christenen wereldwijd door alle denominaties heen, hieraan zullen de mensen zien wie God is en zo verlangend worden om ook tot God te komen. Gemeente structuren horen dienend op de achtergrond aanwezig te zijn en voorwaarden te creëren voor groei en gemeenschap.

Hans is tevens de oprichter van Stichting Koinonia, een organisatie voor pastorale en psychosociale hulpverlening. Het is daarom niet verbazend dat het middengedeelte van dit boek bestaat uit een aantal voorbeelden van mensen die beschadigd werden door manipulatie, machtsmisbruik en wetticisme in diverse kerken. Tevens geeft hij enkele voorbeelden van hoe problematische situaties in gezinnen door kunnen werken in het gemeenteleven en hoe daarmee omgegaan zou kunnen worden.

Tot slot komt hij bij zijn ideaal van gemeente zijn: kerk aan de keukentafel, deel de gewone dingen met elkaar en met God, daar heb je geen gebouw voor nodig, alleen het verlangen om te leven met elkaar in verbondenheid met God.  De keukentafel is bij Hans thuis daar een heel geschikte plaats voor. Hij sluit zijn boek dan ook af met een impressie van hoe het er daar aan toe gaat.:

"In onze grote woonkeuken staat een grote ronde tafel waar je wel met 12 personen omheen kan zitten. En dat gebeurt ook regelmatig! Er wordt gegeten, koffie gedronken, 's avonds laat wordt er nog even nagepraat met een wijntje of een biertje erbij. Er wordt voetbal en het journaal gekeken, er worden lange en intense discussie gevoerd over allerlei onderwerpen. Die in het leven van ons of van een tafelgenoot langskomen. Iedereen die aan deze tafel wordt uitgenodigd voelt de acceptatie, de vriendschap en het respect om te mogen zijn wie je bent.

We eten, we bidden en we vieren aan deze tafel. De tafel is de plaats waar we samenkomen. In Mattheus 18:20 zegt Jezus: Want waar twee of drie vergaderd zijn in mijn naam, daar ben Ik in hun midden. Als we in Zijn naam vergaderd zijn met twee of drie, dan zal Hij in ons midden zijn. Verbonden met elkaar, verbonden met God en verbonden met de wereld.
Gemeente zijn, kerk zijn, kan gewoon bij jou thuis aan de keukentafel!"

Hans Groeneboer, Kerk aan de keukentafel, Koinonia uitgeverij 2004, 16,95.