Eerst was ik levend dood

 

Eerst was ik levend dood en altijd verdrietig. Maar nu weet ik dat God altijd bij mij is en dat Hij mij nooit verlaat. Ik ben heel blij met Hem.     

 

Ik ben geboren in het Islamitische land Afghanistan. Een land waar altijd sprake is van oorlog en bloedvergieten. Ook een land waar altijd mensen aan het vluchten zijn en velen dakloos zijn.
Het is een land waar vrouwen geen waarde hebben en mannen vrouwen behandelen als een slaaf. Vanaf mijn kindertijd was ik altijd bezig om God tevreden te maken. Ik moest allerlei daden op bepaalde tijden doen, anders zou God mij straffen.
Ik was 7 of 8 jaar oud toen mijn ouders vanwege de oorloog zijn gevlucht naar Iran. Ik heb een moeilijk leven gehad en door financiële problemen kon ik niet naar school. Aan de andere kant was mijn vader het er ook helemaal niet mee eens dat ik naar school zou gaan. Evenals de meeste andere Afghaanse mannen vond hij dat een meisje thuis moest blijven. Eigenlijk moeten vrouwen gewoon goede slaven zijn.
Voor het eerst hoorde ik over het Evangelie van Jezus van mijn broer. Maar in die tijd durfde ik niet te vertellen dat ik tot geloof was gekomen.
Toen ik in het vrije Nederland was gekomen kon ik vrij met christenen omgaan en de heilige woorden horen en ook lezen. Daarna merkte ik dat er iets in mij aan het veranderen was. Eerst was ik levend dood en altijd verdrietig.
Maar nu weet ik dat God altijd bij mij is en dat Hij mij nooit verlaat. Ik ben heel blij met Hem. Voor mijn bekering had ik nooit de liefde van een vader gehad, maar nu heb ik een de hemelse Vader die altijd met zijn liefdevolle armen voor mij klaar staat. Ik ben erg blij en dankbaar dat ik een kind van God ben.
Zoals iemand mij ooit het Goede Nieuws vertelde, zo wil ik met alles wat ik heb en kan met anderen hierover praten.
Jezus zei: Jullie hebben niet mij uitgekozen, maar ik jullie, en ik heb jullie opgedragen om op weg te gaan en vrucht te dragen, blijvende vrucht. Wat je de Vader in mijn naam vraagt, zal hij je geven. Dit draag ik jullie op: heb elkaar lief.

Soheyla Nouri
Oktober 2013