Ik vond een doel in mijn leven

 

Ik vond rust in het Christelijk geloof en in het directe contact met God. Ik werd een nieuwe mens en merkte veranderingen in mijn leven. Ik vond een doel in mijn leven en kwam met hart en ziel tot geloof.

Kia: Ik ben geboren in Iran. Op mijn werk hoorde ik van een collega over het christelijk geloof. Ik had veel kennis over de Islam en wist hoe de Islam door vele oorlogen in mijn land gekomen was. Ik haatte de Islam. Op mijn werk moesten we verplicht de islamistische gebeden uitvoeren. We moesten ook alle Islamistische diensten en feesten bijwonen. Ik deed hier echter niet aan mee. Op een dag vroeg een collega, die ook niet meedeed, "Waarom doe je niet mee? Het is verplicht en je zult hiervoor gestraft worden." Ik had echter een speciale functie in het bedrijf en daarom kreeg ik geen straf. Ik zag wat onze overheid deed en had een hekel aan de Islam. Ik was ver van God en was nihilistisch ingesteld. Ik zocht naar hoop. Deze collega vroeg mij: "Heb je wel eens over Jezus Christus gehoord?" Ik kon het goed met hem vinden. Ik praatte een paar keer met hem en merkte dat hij anders was. Hij kon mensen makkelijk vergeven en hij deed zijn werk goed. Als iemand een probleem had, hielp hij graag. Hij vroeg mij of ik de bijbel wilde lezen. Hij gaf mij een bijbel en we praatten met elkaar over het verschil tussen het Christelijk geloof en de Islam. Na ongeveer negen maanden vond ik waar ik altijd naar op zoek was geweest. Ik vond rust in het Christelijk geloof en in het directe contact met God. Ik werd een nieuwe mens en merkte veranderingen in mijn leven. Ik vond een doel in mijn leven en kwam met hart en ziel tot geloof. Deze collega heeft mij ook gedoopt in zijn huiskerk in Iran. Daarna gingen we samen naar de huiskerk en naar bijbelstudies.

Leila: Ik ben geboren in Iran. Ik had echter geen interesse in Islamitische regels. De eerste kennismaking met het christelijk geloof was door Kia, mijn man. In onze relatie hadden we afgesproken dat we allebei gelijk zouden zijn. Hij vertelde dat dit ook zo was in het christelijk geloof. We spraken ook over andere verschillen tussen de Islam en het Christendom. Na Kia's bekering merkte ik dat hij veranderd was en ging ik in de bijbel lezen. Ik vond het heel bijzonder dat ik in mijn eigen taal tot God kon bidden, want in de Islam moesten we alleen in het Arabisch bidden en daar begrepen we niets van. Ik begon nu tot God te bidden in mijn eigen taal. Ik had in Iran wel interesse in het christelijk geloof, maar ik ben daar niet gedoopt. Ik ben ook nooit mee geweest naar de huiskerk van Kia omdat het te gevaarlijk was.
Een maand voor we naar Nederland kwamen, begon ik serieus tot God te bidden. En het was voor mij echt een gebedsverhoring dat mijn dochtertje en ik ook een visum kregen voor Nederland, omdat de uitnodiging van de moeder van Kia kwam. Dat had ik totaal niet verwacht. Ik wist dat God een wonder had gedaan.
Toen we een week in Nederland waren hoorden we uit Iran dat de geheime dienst van Sepah bij Kia thuis was geweest. Ze hadden ook de huiskerk van Kia bezocht en een paar leden opgepakt.
In Nederland kreeg ik wel problemen en werd ik depressief, maar ik bleef bidden. In juni 2014 begon ik naar de bijbelstudie op het AZC in Leersum te gaan. Van anderen in het AZC hoorde ik over Elim en ging ik met hen mee naar de kerk. Iedereen bad daar in zijn eigen taal en er werden Farsi liederen gezongen. Van broeder Ussefi kreeg ik de film over het leven van Jezus. Na enige tijd kwam ik echt tot geloof en heb ik ook gevraagd om gedoopt te mogen worden. Ik heb nu een direct contact met God de Vader. Ik heb een nieuw leven ontvangen door Jezus Christus, mijn God en mijn Verlosser. Ik merk dat ik meer geduld heb dan vroeger. Het is voor mij belangrijk om rechtstreeks met God te kunnen praten.

Kia en L., September 2014