Ik zag de liefde van God in de praktijk


Toen mijn familie hoorde dat ik tot het christendom was bekeerd, begonnen zij door de telefoon te schelden en mij te beledigen en te bedreigen, maar wij hebben hen vergeven. Ik ben er echter trots op dat Jezus mij gered heeft.

 

Ik ben opgegroeid in Iran. Toen ik nog jong was, ging ik elke dag naar de bazaar warbij ik langs een juwelier liep. In zijn etalage lagen gouden kruizen. Dat gaf mij altijd een bijzonder gevoel. In mijn leven heb ik veel problemen gehad, vooral met mijn vader en zusters. Hierdoor voelde ik mij vaak alleen. Elke avond ging ik bidden tot God en moest ik huilen. Mijn familie zou achter mij moeten staan om voor mij te zorgen, maar dat deden zij niet. Ik bad tot God en daarna voelde ik mij rustig. Op een dag was ik heel druk ik mijn hoofd en ik bad die nacht langer dan andere nachten. Na het bidden viel ik in slaap. Ik had deze nacht een droom waarin ik op mijn knieën met mijn handen gevouwen aan het bidden was: "God, wilt U mij rust geven." Ik zag dat er een deur voor mij geopend werd en ik voelde met mijn hele lichaam het licht dat door de deur kwam. Ik voelde iets als handen die op mijn schouders rustten en een stem zei: "Mijn dochter, wees maar rustig." Hij legde zijn handen op mijn hoofd en toen ging hij weg. Toen ik opstond merkte ik dat ik geen pijn en geen problemen meer had. Ik vertelde tegen mijn man Karim wat ik gedroomd had. Karim zei: "Het komt goed, maak je geen zorgen." Hij dacht ook dat mijn droom een betekenis had. Het was bijna Nooruz, het Iraanse Nieuwjaar. Karim gaf mij dat Nieuwjaar een gouden kruis. Hij zei dat dit christelijke kruis mij rust zou gaan geven. Vanaf toen ging ik elke nacht bidden met het kruis in mijn handen.

Toen we in Nederland kwamen en we voor de eerste keer naar een kerk gingen, voelde ik een bijzondere rust in mijn hart. Ik zag de liefde van God in de praktijk bij mensen die erg lief en aardig voor mij waren. Ik begreep dat het christelijk geloof over liefde en vrede gaat. Door in de bijbel te lezen en Bijbelstudie te doen kwam ik tot de overtuiging dat Jezus de enige weg is om verlost te worden. In het AZC Wageningen hoorde wij van de Iraanse Kores kerk in Apeldoorn. Omdat dit een Farsi-talige kerk is gingen we hierheen omdat we de dienst goed konden begrijpen in onze eigen taal. Mijn man en ik en onze dochter A. zijn in deze kerk gedoopt op 24 februari 2013. Toen mijn familie hoorde dat ik tot het christendom was bekeerd, begonnen zij door de telefoon te schelden en mij te beledigen en te bedreigen, maar wij hebben hen vergeven. Ik ben er echter trots op dat Jezus mij gered heeft.
Daarna kwamen we in het AZC Leersum en gingen we naar de Elim kerk in Doorn. Elke keer als we naar de samenkomst gaan, wordt mijn geloof sterker. Ik heb nu echt rust in mijn hart en kan anderen vergeven.

Mastaneh