Mijn geloof werd steeds sterker door de tekenen

 

Ik was zo blij dat ik gelijk mijn moeder belde om te vertellen dat ik christen was geworden. Mijn familieleden zijn heel orthodoxe moslims.

 

Vanaf de tijd dat ik in Nederland kwam, zijn er vier dingen gebeurd waardoor ik tot geloof ben gekomen. De tweede dag dat ik Ter Apel was, ging ik met een paar mensen winkelen. We stonden op de bus te wachten toen er een Nederlandse mevrouw naar ons toe kwam. Zij zei tegen tegen ons "Ik kom net uit Duitsland en ik zie Jezus in jullie midden. Na elkaar begroet te hebben zei ze: "Jezus roept jullie want ik merk dat Jezus hier is." Ik was nog moslim en luisterde wel naar haar, maar ik begreep er niet veel van. Zij vertelde nog meer en gaf mij een visitekaartje van een kerk in Amsterdam. Dat gooide ik weg want ik was niet geïnteresseerd.
Na een week of drie ben ik een keer naar een kerk gegaan. Gewoon om iets te doen te hebben, om even weg te zijn uit het centrum. Ik was nog nooit naar een kerk geweest. Toen ik aankwam was de dienst al zo'n 20 minuten bezig. Er werd gezongen toen ik binnenkwam. Ik begon te trillen en te huilen, het was een heerlijk gevoel. Dit duurde wel een half uur. Op dat moment herinnerde ik mij de mevrouw bij de bushalte die over Jezus gesproken had. Ik besloot die dag om Jezus te gaan volgen en christen te worden. Van moeder Gerda kreeg ik die dag een Farsi bijbel en zij zei: "Geniet ervan."


Sinds die dag wachtte ik elke week ongeduldig tot het weer zondag was en ik naar de kerk kon. Elke keer moest ik weer huilen vanwege de bevrijding die ik voelde na alle problemen die ik had gehad.
Het interview dat we met de IND hadden over onze verblijfsvergunning was heel zwaar en lang. 's Avonds heb ik veel gehuild, gebeden en een teken aan God gevraagd of we mochten blijven in Nederland of niet. Ik legde de bijbel onder mijn hoofdkussen en ben zo gaan slapen. Toen ik wakker werd had ik geen droom of teken gehad. Ik was erg teleurgesteld en vroeg God: "waarom heb ik geen teken gehad?" We sliepen toen in een stapelbed, Hassan sliep in het bovenste bed. Hij had wel een droom gehad. "Hij zag onze advocaat die zei: "jullie hebben een verblijfsvergunning!" Ik was weer helemaal blij en moest huilen dat Hassan wel een droom had gehad in plaats van ik zelf.


De volgende weken werd mijn geloof steeds sterker door deze tekenen. Ik was zo blij dat ik gelijk mijn moeder belde om te vertellen dat ik christen was geworden. Mijn familieleden zijn heel orthodoxe moslims. Toen ik het vertelde was zij eerst tien seconden stil. "Waarom heb je dit gedaan? Jullie zijn als moslims opgevoed. Dit had ik niet verwacht." zei ze en toen hing ze op. De volgende dag belde ze terug. Zij had die nacht ook gehuild en gebeden tot God om een teken. Had ik de goede keuze gemaakt of niet? Zij vertelde mij de droom die zij gekregen had. "Ik was in een witte kamer, een man kwam binnen en legde een grote bos tulpen bij mijn bed. Het volgende moment werd ik meegenomen naar een oase waar een rivier was. De rivier was heel diep, wel twee of drie meter, maar hij was heel helder zodat ik de bodem goed kon zien. De man gaf mij water van de rivier en zei: "Neem dit mee." Mijn moeder maakte hieruit op dat ik de goede keuze had gemaakt en zegende mij. Dit was voor mij ook een teken en maakte mij heel blij.
Door deze vier tekenen veranderde heel mijn leven en heb ik besloten mijn leven op Jezus de Rots te bouwen. Ik zie de wereld nu met andere ogen. Vroeger roddelden wij bijvoorbeeld veel, maar nu niet meer. Dat past niet bij christenen.

Tayebe, februari 2013